ศิลปินในดวงใจอีกคนหนึ่งที่ชอบมากๆเลย ก็คือ พี่เจนนิเฟอร์ คิ้ม ( พี่เค้าร้องเพลงได้ไพเราะมากๆ  )

ไม่รู้ว่านานเท่าไร ที่ฉันและเธอห่างไกลตั้งแต่วันนั้น

อยากขอแค่เพียงสักวัน ให้เราได้มาพบกันเหมือนวันเก่า

*แม้ไม่อาจเป็นดั่งใจที่ต้องการ เราต่างรู้

คงไม่นานเกินเฝ้ารอ จะจำไว้เสมอ

เมื่อใดที่สายลมพัด ดั่งมีความรักมาช่วยปลอบความเหงาใจ

**ไม่ว่าตัวเธออยู่ไหน ลมจะเป็นเหมือนใจที่ห่วงใยกัน

เพราะรักแท้ก็เหมือนลมที่โอบกอดฉัน

แม้มองไม่เห็นแต่ฉันรู้สึกถึงเธอ…

แค่นึกว่าได้เจอกัน หรือว่าพบในฝัน ฉันก็สุขใจเหลือเกิน

ไม่รู้ว่าตอนนี้เธอ…จะเป็นแบบเดิมและคิดถึงกันหรือเปล่า

ซ้ำ *,**

ลมจะพัดมาจากทิศใดก็ตาม

สายลมเป็นดั่งเป็นสายใยเชื่อมใจเราไว้ไม่ขาด

ให้เราผูกพันแม้ต้องห่างกัน…

ซ้ำ **

แม้มองไม่เห็นแต่สัมผัสได้เสมอ…

แถมงานก็เยอะด้วย ร้อนไปหมดทั้งกายและใจ ช่วงนี้ใครมากวนใจอาจมีโดนด่าเละ

จู บ  ( k i s s )         -  J e t s e t ' e r

ก็ ล อ ง ม า คิ ด ดู   เ ร า นั้ น โ ช ค  ดี ก ว่ าใ ค ร

* เ พ ร า ะมี เ ธ อ ค นนี้ เ ป็ น ที่ รั ก

แ ล ะ ฉั น ไ ม่ ไ ด้ ฝั น ไ ป  ข อ ใ ห้ ล ม ช่ ว ย พั ด พ า หั ว ใ จ

ส อ ง เ ร า ใ ห้ ล อ ย ไ ป    ใ น คื น นี้  โ อ้  โ อ

** O h  b a b y   ฉั น รั ก เ ธ อ เ ท่ า นั้ น

ใ ต้ แ ส ง จั น ท ร์ มี เ พี ย ง เ ร า ส อ ง

นั่ ง ม อ ง แ ส ง ด า ว ที่ พ รั่ ง พ ร า ว

บ น ฟ้ า ไ ก ล ไ ป ด้ ว ย กั น

เ ป รี ย บ ดั่ ง ค ว า ม ฝั น ใ น เ ว ล า นี้

เ มื่ อ ฉั น มี เ ธ อ อ ยู่ แ น บ ชิ ด ก า ย

ด้ ว ย ส าย ต า แ ล ะ สั ม ผั ส ด้ ว ย รั ก ที่ เ ร า มี ใ ห้ กั น

 
โ อ้ ฉั น จ ะจู บ เ ธ อ

ไ ม่ อ า จ จ ะ ฝื น ค ว า ม ส ว ย ข อ ง เ ธ อ ไ ด้  b a b y

ต้ อ ง ย อ ม รั บ อี ก ซั ก ที   ว่ า เ ร า โ ช ค ดี ก ว่ า ใ ค ร

O h   b a b y , O h  b a b y ,  O h  b a b y

 
โ อ้  โ อ  ฉั น จ ะ จู บ เ ธ อ

O h  b a b y , O h  b a b y , O h  b a b y

โ อ้  โ อ  ฉั น จ ะ จู บ เ ธ อ

.

 http://musicstation.kapook.com/newmusicstation/play.php?id=6700

เอาล่ะ เข้าสู่เช้าวันที่สองอันหนาวเหน็บ ช่วงกลางคืนหนาวมากๆ
และน้ำค้างแรงมากๆ ผมต้องนอนคลุมโปงเลย คือปิดมิดทั้งหัวไม่อย่างนั้นน้ำค้างจะซึมเข้ามาในเตนท์
หยดลงใส่หัว ถ้าไม่คลุมนี่ผมเปียกกันได้เลย

อุณหมูมิยามเช้าบนลานสนภูสอยดาว 6 องศาเซลเซียส ครับ 
ถูกใจอย่างแรง หายใจเข้าออกมีไอด้วย นี่แหละคือเป้าหมายในการไปในครั้งนี้ 

มาม่ายังคงเป็นอาหารยอดนิยมอย่างหนึ่งในการทำกินเล่นและกินเอาจริงเอาจัง

กินมื้อเช้ากันแบบง่ายๆ ครับ

หลังจากเสร็จสิ้นภาระกิจอาหารเช้ากันแล้ว กิจกรรมในวันนี้สามารถแบ่งแยกออกเป็นสองฝ่าย
คือแม้ว่าเราจะมาอยู่ในจุดที่พักตั้งเตนท์ ณ ลานสนแล้ว แต่ที่นี่ยังไม่ใช่ยอดสูงที่สุดของภูสอยดาว

การไปยงยอดภูสอยดาว จะยังต้องตะกานป่ายปีนอีกประมาณ 2.5 กม. ไปกลับรวม ก็ 5 กม.
ซึ่งเส้นทางการไปถึงนั้น ยากลำบากกว่าช่วงขาขึ้นมาบนลานสนนี่เสียอีก 

กลุ่ม 4 สาว มีความเห็นว่า ไหนๆ ก็มาถึง ณ จุดนี้แล้ว ก็สมควรที่จะไปให้สุด เพราะโอกาสที่จะกลับมาอีกครั้งนั้น
คิดหนัก.....  (คือตูจะไม่มาอีกแล้วโว้ย!! เหนื่อยชิบ..)

วันที่สองนี้จึงแยกเป็นสองกลุ่ม ผมกับแตนเดินเล่นไปรอบๆ ลานสน
ส่วน 4 สาว จะไปยอดภูสอยดาว

แต่เอาเข้าจริงๆ  4 สาวไปไม่ถึงครับ 
ก็วนๆ อยู่รอบๆ ลานสนเหมือนกันนั่นแหละ ด้วยทางไปมันไม่อำนวนความสะดวก
บวกกับเสบียงที่เตรียมไปนั้น ไม่พอกิน 

บรรยากาศโดยรอบลานสนครับ มีนักท่องเที่ยวเยอะพอสมควร แต่ไม่มากจนรกหูรกตา

บ้างก็ประดับตกแต่งที่พักตัวเองเพื่อรอการมาถึงของวันปีใหม่ คืนนี้แหละ (31 ธ.ค. 49)

ป้ายบอกสถานที่ต่างๆ ที่พอจะเดินชมได้รอบๆ ลานสนบนภูสอยดาว

แผนผังบอกรายละเอียดคร่าวๆ ว่ามีอะไรอยู่ตรงไหนบนลานสน
มีบังเกอร์ของทหารสมรภูมิร่มกล้าด้วย เพราะอีกฝั่งฟากของลานสนนี้ก็เป็นเขตฝั่งประเทศลาวแล้วครับ

ณ จุดที่สูงที่สุดบนลานสน ที่นี่กลายเป็นสมุดลงนามเล่มใหญ่ไปแล้ว เพราะ.....

 

ครับที่พื้นนั้นถูกนักท่องเที่ยวที่มาที่นี่ สลักชื่อเป็นที่ระลึกไว้มากพอสมควร

ด้านทิศตะวันออกของลานสนจะมีหลักเขตประเทศไทยอยู่ครับ

โดยด้านหนึ่งจะบอกว่าเป็นประเทศไทย

ส่วนอีกด้านหนึ่ง บอกเขตประเทศลาว

ว๊าว!! ผมได้ไปเที่ยวต่างประเทศด้วย 

ซึ่งในจุึดเขตประเทศลาวนี่เอง ไม่น่าเชื่อครับ ว่าจะเป็นเพียงจุดเดียวที่มีสัญญาณโทรศัพท์
ใครที่นำมือถือไปสามารถเดินมาเขตนี้เพื่อทำการโทรศัพท์ได้

แต่......

สำหรับลูกค้า Dtac เท่านั้นครับที่มีสัญญาณ เจ้าอื่นที่ว่าแน่ๆ หมดสิทธิ์ครับ
นับว่าเป็นโชคดีของผมที่เป็นลูกค้า happy หนึ่งในบริการจาก Dtac
แต่ก็ไม่ได้โทรหรอกนะ ไม่รู้จะโทรไปไหน ให้เพื่อนแตนโทรบอกรถให้มารับในวันรุ่งขึ้นแค่เท่านั้น

 

กลางวันไม่มีอะไรจะทำครับ ก็เดินไปคุยไป พักไปแถวๆ ลานสนนั่นแหละ
ถ่ายรูปเล่นๆ ไปเรื่อย เพื่อรอเวลาเย็นครับ จะได้ไปดูพระอาทิตย์ตก

บรรยากาศรอบๆ มองจากลานสนลงมาด้านล่าง

พวกบรรดาพรรณไม้ตามที่ได้บอกไว้แต่แรกแล้ว ว่านี่ไม่ใช่ฤดูของมัน
จึงพบเห็นได้ทั่วไปเพียงหญ้าแห้งๆ เท่านั้น
แต่ก็พอมีหลงเหลือให้เห็นได้บ้างเล็กน้อย อย่างเช่น นี่ ... เม็ดกระดุม (เรียกอย่างนี้รึเปล่าไม่แน่ใจ  )

ไอ้นี่ต้นอะไรก็ไม่รู้ ใบมันเป็นขนๆ 

ไม้ล้ม (จะถ่ายทำไม)

เวลาที่เหลือก็ action ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ ครับ 

อ้วนจัง 

อาหารกลางวันกลับมาที่พักแล้วเอาอาหารกระป๋องไปอุ่นไฟ
ขโมยไฟชาวบ้านครับ  ไม่ต้องก่อเอง

เตนท์ใกล้ๆ กันใจดีครับ เอาทาโร่มาให้กินด้วย
กลุ่มนั้นเขานั่งกินเหล้าตั้งแต่สิบโมงเช้า
ไม่ทันพ้นเที่ยงก็เมากันซะแล้ว 

และแล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึงแล้ว เวลาเย็นนั่นเอง
ซึ่งนักท่องเที่ยวต่างก็ทยอยกันไปยังจุดชมวิวเพื่อรอดูพระอาทิตย์ตกดิน

ต่อไปเป็นรูปบรรยากาศนะครับ

หลังจากนั้นก็แยกย้ายกลับมาที่พักกันครับ เพื่อกินอาหารเย็น
ตอนกลางคืนไม่มีอะไรก็นั่งรวมๆ กันให้หนาวกันเล่นๆ

มืดคือมืดไม่มีไฟฟ้า มีแค่เพียงแสงไฟจากไฟฉาย และจากกองไฟที่ก่อไว้เท่านั้น
อากาศยิ่งดึกยิ่งหนาว และมีน้ำค้าง

คืนนี้คือคืนสุดท้ายของปีเก่า หลายๆ เตนท์นั่งกินเหล้า นั่งสังสรรค์เพื่อรอเวลานับถอยหลังสู่ปีใหม่
แต่.... ไม่ใช่กลุ่มผมครับ เรานอนกันตั้งแต่ 3 ทุ่ม โดยประมาณ 


จนเมื่อถึงเวลาประมาณเที่ยงคืน เสียงก็ดังกระหึ่มลานสน

5 4 3 2 1 สวัสดีปีใหม่ เฮ้ๆๆๆๆ

ตื่นครับ  นับกันอย่างนี้อยู่หลายรอบเหมือนกัน เพราะแต่ละเตนท์นาฬิกาไม่ตรงกัน
เตนท์ข้างๆ ก็เตนท์ที่ว่าเมาตั้งแต่เที่ยงนั่นแหละ เดินเอาลูกโป่งมาแจกเขาทั่วทุกเตนท์เลย
แต่ผมไม่ลุกขึ้นมารับ มันหนาว ขอซุกตัวอยู่ในถุงนอนดีกว่า 

เช้าวันที่ 3 : 1 มกราคม 2550

เอาล่ะเมื่อเช้าอีกรอบก็ถึงวันที่พวกเราจะต้องลงจากภูกันแล้ว หลังจากอยู่กันมา 2 คืน
สัมภาระนั้นถ้าต้องการให้ลูกหาบนำลงไปก็เรียกใช้บริการได้จากลูกหาบที่นำขึ้นมานั่นและ
โดยสนนราคา กิโลกรัมละ 15 บาท เท่ากับขาขึ้น

เราเตรียมตัวจัดการกินอาหารและจัดการกับสัมภาระให้เสร็จทันตอน 8 โมงเช้า
เพื่อที่จะได้เริมเกดินทางกัน โดยสัมภาระทางลูกหาบจะจัดการแพ็คและหอบหิ้วลงไปให้เราเอง

ใครจะแบกลงไปเองก็ได้นะครับ เพื่อความประหยัด สำหรับขาลงนี้ ไม่หนักหนาสาหัสเท่ากับขาขึ้น
แต่ที่ที่ต้องระวังคือ ระวังหินลื่นครับ เพราเส้นทางเป็นหินทราย สลับดินทรายก้าวไม่ระวังอาจล้มได้
ผมได้พิสูจน์ดินแถสนั้นจนข้อศอกถลอกมาแล้ว 


ก่อนจะลงอย่าลืมป้ายนี้นะครับ เพื่อยืนยันว่าเรามาพิชิตลานสนภูสอยดาวเรียบร้อยแล้ว
ในระดับความสูง 1,633 เมตร แน่นอนครับ ว่าสูงกว่าภูกระดึงแน่นอน 

ขอเดี่ยวสักรูปเถอะน่า

จำได้มั้ยครับ กางเกงตัวโปรดของผม พามันใส่ไปลุยด้วยล่ะ
เสียดายเสื้อตัวเก่งขาดไปแล้ว ไม่งั้นได้ไปด้วยกันแน่ 

เก็บตกรายทางครับ

สำหรับขาลงนี้ผมลงมาถึงก่อนคนอื่นๆ ประมาณครึ่งชั่วโมง
มาถึงที่ทำการฯ ประมาณเที่ยงครับ ขาลงมาถึงเร็วมาก เดินประมาณ 3 ชั่วโมงเที่นั้นเอง

สิ่งที่ใฝ่ฝันมาตลอดทางคือการอาบน้ำครับ เพราะ 3 วันที่ผ่านมา ไม่ได้อาบน้ำเลย 

ที่ทำการฯ จะมีของที่ระลึกขายนะครับ สำหรับผู้ที่ต้องการที่ระลึกสามารถเลือกซื้อไปฝากเพื่อนฝูงได้
แต่ก็มีรายการของไม่มาก ส่วนใหญ่คือ postcard กับเสื้อยืด

หลังจากนี้เราก็รอรถมารับแล้วเข้าไปตัวเมืองอุตรดิตถ์ เพื่อไปยังขนส่งรอรถกลับกรุงเทพฯ ครับ
ขึ้นรถตอน สามทุ่ม ถึงกทม. ตอนตี 5 เป็นอันสิ้นสุดการเดินทางในทริปนี้ครับผม 

อ้อ ระหว่างรอรถตอนสามทุ่ม พวกเราไปเดินเล่นละกินสุกี้กันที่โลตัสครับ โลตัสนี่แทบจะมีอยู่ทุกแห่งทั่วประเทศเลยมั้ง

อ้ำ!! ฝากสุกี้เป็นภาพสุดท้าย

จบแล้วครับ ข้อมูลการท่องเที่ยวแบบบ้านๆ ไม่หรูหราแต่เต็มอิ่มกับธรรมชาติ

-/\- จบแล้วค๊า ยังไงก็ขอบคุณคำบรรยายของพี่โอ้เอ้ด้วยนะค่ะ -/\-

จากกระทู้ http://f0nt.com/forum/index.php?topic=8581.0 ของพี่โอ้เอ้ วันนี้ได้ฤกษ์ขโมยมาลงสเปซซะเลย

 

      ในช่วงวันหยุดปีใหม่ที่ผ่านมานี้ผมได้มีโอกาสไปเที่ยวที่ภูสอยดาว จังหวัดอุตรดิตถ์มาครับ
จากเดิมที่มีความตั้งใจว่าจะไปเที่ยวภูกระดึง แต่พบปัญหาคือ ผมไม่สามารถหาแนวร่วมไปด้วยได้เลย 

จนไปพบข้อความสั้นๆ ในจู๋ระบายอารมณ์ว่า "แตน" จะไปเที่ยวภูในช่วงปีใหม่ เอ้า เข้าทางเลย
ก็เลยพยายามสอบถามไปว่าไปที่ภูไหน ก็ทราบว่าเป็นภูสอยดาว ด้วยความอยากเสียเหงื่ออย่างแรง
เลยขอไปด้วยแบบหน้าด้านๆ  เป็นผลครับ ผมมีโอกาสร่วมทริปในครั้งนี้ด้วย

จากเดิมที่พยายามเก็บข้อมูลนำมาทำเป็นบทความเล็กๆ แนวๆ เล่าแบ่งประสบการณ์ เกี่ยวกับการไปเที่ยวภูกระดึง
กลายเป็นว่าก็ต้องดองไว้ก่อน เพราะเป้าหมายเปลี่ยนแล้ว ก็เลยเป็นที่มาของ ฮาวทู ภูสอยดาวอันนี้
เนื้อหาไม่มีอะไรมากนะครับ เพราะเป็นผู้ตาม เขาไปไหนก็ตามๆ ไปไม่ได้คิดอะไรท่าไหร่ เอาเป็นว่าใช้ภาพเล่าเรื่องแล้วกัน 

การเตรียมข้อมูลเกี่ยวกับสถานที่

   ในการที่เราจะไปเที่ยวที่ไหนนั้นผมขอแนะนำว่าเราควรจะทำความรู้จักกับสถานที่นั้นๆ กันซะก่อน
เพื่อที่จะได้เตรียมตัวและวางแผนการเดินทางและท่องเที่ยวกันได้อย่างถูกต้อง
แหน่งข้อมูลที่จะหาได้สะดวกที่สุดก็คงจะไม่พ้นจากอินเตอร์เน็ตนี่แหละ กูเกลขาประจำของเรานี่เอง
ในขั้นแรกเราก็ควรจะอ่านเหก็บข้อมูลให้ทราบถึงองค์ประกอบ และ "ฤดู"
ที่เหมาะสมกับการท่องเที่ยว สำหรับภูสอยดาวนี้กับหน้าหนาวนั้น ไม่ใช่ฤดูของมันครับ
เพราะขึ้นไปยังยอดภูเราจะเจอแต่หน้าแห้งๆ ฤดูที่เหมาะแก่การท่องเที่ยวคือ ฤดูฝน
จะเป็นช่วงที่มีพรรณไม้ ที่สวยสดงดงาม
ข้อมูลอื่นๆ อยากรู้ถาม กูเกิลครับ
http://www.google.co.th/search?q=ภูสอยดาว
http://www.dnp.go.th/parkreserve/asp/style1/default.asp?npid=193&lg=1
http://www.pahdongdoy.com/tell/phoosoidao/17-19_09_47/17190947.asp
http://www.tourdoi.com/doi/phoosoidao/general.htm

การเตรียมความพร้อมด้านร่างการ

   แน่นอนว่าการท่องเที่ยวแบบนี้ไม่ใช่เรื่องสบายๆ นอนโรงแรมหรูหรา ไม่ใช่เลย 
ต้องปีนต้องป่าย เดินป่า ฉนั้นก็ต้องมีการเตรียมความพร้อมทางด้านร่างการกันสักหน่อย
โดยขอเสนอท่าบริหารขาแบบง่ายๆ ให้รู้จักกัน ท่านี้ถูกใช้บ่อยๆ มากในราชการทหารเกณฑ์ 

"ท่าลุกนั่ง"
โดยการยืนตรงแยกเท้าออกจากกันเล็กน้อย มื่อทั้งสองข้างเท้าเอา เรียกท่า "เตรียม"
จังหวะ 1 - ย่อเข่าลง นำมือทั้งสองข้างแตะพื้นด้านหน้า
จังหวะ 2 - ลุกขึ้นเข้าสู่เท่าเตรียม
วังหวะ 3 - ย่อเข้ามาแตะพื้นเหมือนจังหวะ 1
จังหวะ 4 - คือจังหวะสุดท้าย ให้กลับมาสู่ท่าเตรียมอีกรอบหนึ่ง

ทำครบ 4 วังหวะ เรียก 1 ยก วิธ๊นับคือ 1 2 3 1 1 2 3 2 1 2 3 3 1 2 3 4

ให้ทำแบบนี้ท้งเช้าและเย็นครับ โดยเริ่มจาก 10 ยก ไปถึง 20 ยก แล้วแต่ความแข็งแรง
แล้วเพิ่มยกไปเรื่อยๆ ควรมีเวลาเตรียมตัวก่อนสู่สนามจริงสัก 1 อาทิตย์กำลังดีครับ แรี่ยวแรงจะได้อยู่ตัว

** สำหรับตัวผมเองสอบตกครับ 
ถึงเวลาของจริงผมตะคริวกินตั้งแต่ยังไม่ถึงครึ่งทางเลย แถมหมดแรงข้าวต้มมัด แทบจะไม่มีแรงก้าวขาเลย
เหตุและผลคือ "ไม่ฟิตครับ"  ข้อแก้ตวรองคือ ผมนอนน้อย บวกกับ กินอาหารน้อยมากในวันก่อนที่จะขึ้นภู


เดี๋ยวมีต่อครับเรื่องยังไม่จบ 

เตรียมตัวจัดกระเป๋า
   การเที่ยวครั้งนี้ผมเตรีมกระเป๋าไปอย่างดีครับ เพื่อนๆ ต้องการใช้อะไรผมมีเกือบทั้งหมด 
สำหรับในการท่องเที่ยวในลักษณะนี้การเตรียมของไปให้พร้อมเป็นสิ่งที่จำเป็น
เพราะว่าเราเข้าป่าเข้าเขาไปแล้ว ไม่มีเซเว่นที่จะสามารถเลือกซื้อของได้ะครับ ข้างบนมีแต่หินกับต้นไม้
สำหรับการท่องเที่ยวที่ต้องมีการพักข้างแรม สิ่งที่สมควรมีติดตวไปด้วยมีดังนี้

 - เตนท์ - ถ้ามีเป็นของส่วนตัวได้ก็ดีครับ ของผมเป็นแบบเตนท์โยน คือไม่ตั้งเสา ใช้ม้วนๆ แบบที่บังแดดในรถ
 - ถุงนอน - ไว้ห่มนอนป้องกันอากาศหนาวครับ
 - หมวก - ไว้ใส่กนแดด

อื่นๆ (อันนี้ไปลอกมาจากอินเตอร์เน็ต ขี้เกียวพิมพ์แล้ว  )

1 เสื้อแขนยาว ใส่เดินป่า ๑ ตัว -ป่าเมืองไทยมีต้นไม้รกกว่าเมืองนอกนะครับ
2. เสื้อยืดแขนสั้น ๑ - ๒ ตัว
3. เสื้อ สำหรับใส่นอน ๑ ตัว (เพราะอากาศหลายที่เย็น-ชื้น)
4 . เสื้อกันฝน หรือปันโจ ๑ ตัว (หน้าฝน)
5. กางเกงขายาว ใส่เดินป่า ๑ ตัว
6. กางเกง สำหรับใส่นอน ๑ ตัว
7. เสื้อ กางเกง ใส่เดินทางปกติ ๑ ชุด (ตามสะดวก) -หลายคนไม่นำไป
8. หมวก หรือผ้าโพกศีรษะ (ผ้าขาวม้าก็ได้)
9. ชุดชั้นใน ๒-๓ ชุด (ตามความเหมาะสม)
10. ผ้าเช็ดตัว ๑ ผืน
11. ผ้าขาวม้า ผ้าถุง ใช้อาบน้ำ ๑ ผืน
12. ถุงเท้า ๒ - ๓ คู่ (ส่วนถุงเท้ากันทาก-ตามสะดวก)
13. รองเท้าหุ้มส้น หรือหุ้มข้อ ใส่เดินป่า ๑ คู่
14. รองเท้าแตะ ๑ คู่
15. หวี หรือแปรงผม ๑ อัน (ตามสะดวก)
16. แปรงสีฟัน ๑ ด้าม (ตามสะดวก)
17. แป้งทาตัว ของใช้ส่วนตัวอื่นๆ (ตามสะดวก)
18. ยาสีฟัน สบู่ แชมพูสระผม (ตามสะดวก)
19. ยาทากันยุง กันแมลง
20. ยาสำหรับผู้ที่มีโรคประจำตัว
21. พลาสเตอร์ปิดแผล และยาสามัญทั่วไป (ถ้ามี)
22. ถุงพลาสติกใหญ่ ๒ ใบ (ใช้ใส่เสื้อผ้า-ผ้าเปียก)
23. ช้อน ๑ คัน
24. แก้วน้ำ ๑ ใบ (อาจใช้อย่างอื่นแทนได้)
25. กระติกหรือ ขวดใส่น้ำดื่ม ๑ ใบ
26. ไฟฉายพร้อมแบตเตอรี่ ๑ กระบอก
27. มีดพก มีดพับ ใช้ทำอาหาร ๑ เล่ม
28. เป้ ใส่สัมภาระ ๑ ใบ
29. ปากกา ๑ ด้าม หรือดินสอ 1 แท่ง
30. สมุดบันทึก ๑ เล่ม
31. กล้องส่องทางไกล ๑ อัน หรือแว่นขยาย (ถ้ามี)
32. เต็นท์ / เปลนอน
33. ผ้าพลาสติกปูพื้น และกันฝน ๑ - ๒ ผืน -โดยเฉพาะหน้าฝนและหน้าหนาวที่มีน้ำค้างแรง
34. ถุงนอน ๑ ใบ หรือผ้าห่ม 1 ผืน
35. หม้อสนาม ๑ ใบ
36. กล่องใส่อาหารกลางวัน ๑ ใบ (ใช้แทนจานได้ด้วย) - ทำให้คุณไม่ต้องใช้ถุงพลาสติค
37. มีดเดินป่า ใช้หาฟืน ๑ เล่ม (ควรมี)
38. ไฟแช๊คแก๊ส ๑ อัน
39. เทียนไข ขนาดกลาง ๓ เล่ม
40. เชือกใช้ยึดเต็นท์ หรือทำราวตากผ้า ยาว ๓ - ๕ ม.

รายการดังกล่าวเหมาะแก่การเป็น check list นะครับ เผื่อเหลือเผื่อขาด ที่ผมเตรียมไปก็อาสัยจากรายการนี้แหละ 

เริ่มการเดินทางกันเลยดีกว่า

   การเดินทางผมไม่ขอเล่ามากมายนะครับ เพราะกว่าผมจะได้ไปเนี่ย แผนการเดินทางเปลี่ยนแล้วเปลี่ยนอีก
จนผมเริ่มจะ... 
เอาเป็นว่าถาจะไปที่ภูสอยดาวนี้ การไปด้วยตัวเองและไปกบรถโดยสารประจำทาง เป็นอะไรที่ไม่เหมาะอย่างมากครับ
เพราะเส้นทางที่ว่าจะไปถึงที่ทำการอุทยานฯ ไม่ใช่ใกล้ๆ เลย ต้องเข้าไปลึกมาก แถมเส้นทางยังกับงูเลื้อย
ซ้าย... ขาว.... ซ้าย.... ขวา.... ซ้าย... ขาว.... ซ้าย.... ขวา.... ซ้าย... ขาว.... ซ้าย.... ขวา.... 
งานนี้กว่าจะไปถึงที่ทำการอุทยานฯ เพื่อนร่วมทริปเมารถกันเป็นทิวแถว 

งานนี้มีพี่ชายของเพื่อนแตน เป็นคนในพื้นที่ครับ และทำหน้าที่พาพวกเราไปยังจุดหมายปลายทาง
โดยช่วยเรื่องค่าน้ำมันกันไปคนละเล็กละน้อย

บรรยากาศสองข้างทาง เรานั่งกันไปที่กะบะท้ายครับ

 ระยะทางจากตัวเมืองอุตรดิตถ์ไปยังที่ทำการอุทยานฯ ใชเเวลานั่งรถไปประมาณ 2 ชั่วโมงครับ
ระยะทางเท่าไหร่นั้นไม่แน่ใจ น่าจะสัก 80 กิโลเมตรได้ล่ะ ด้วยทางที่คดเคี้ยว จึงไม่สามารถจะไปได้เร็วกว่านี้ได้

ไม่รู้ใครปล่อยข่าวว่า 8 กิโลเมตร 8 กิโลแม้วล่ะสิ ไกลน่าดูชม 

มาถึงที่ทำการแล้วครับ วันนั้นนักท่องเที่ยวที่ต้องการจะขึ้นภูสอยดาวมีจำนวนมากเลยที่เดียว
สำหรับใครที่มาช้าลูกหาบหมดก็ต้องแบกสัมภาระไปกันเอง

สำหรับค่าบริการลูกหาบตกอยู่ที่ กิโลกรัมละ 15 บาทครับ ในทริปนี้เราไปกันทั้งสิ้น 6 คน
มีสัมภาระรวม 136 กก. 

อ้อ ที่หนักส่วนหนึ่งคือเป็นน้ำหนักของน้ำที่เราต้องซื้อขึ้นไปข้างบนด้วยครับ
เพราะด้านบนน้ำแห้ง ไม่มีน้ำดื่ม น้ำใช้ก็หายากต้องลำบากเดินทางไกล ♫
แน่นอนว่าตลอด 3 วัน  2 คืน ที่พวกเราไปอย่ด้านบนภูสอยดาว เราไม่ได้อาบน้ำครับ 

โฉมหน้าเพื่อนร่วมทริปในครั้งนี้ครับ มีทั้งสิ้น 6 คน ในรูปมี 5 เพราะอีก 1 คือคนถ่าย 
งานนี้ผมหล่อที่สุดครบ  เพราะเป็นสาวๆ ซะ 5 คน ผมเป็นชายเพียงหนึ่งเดียว

ถ่ายรูปที่ป้ายน้ำตกที่ด้านล่าง คือด้านล่างจะเป็นน้ำตกภูสอยดาวครับ หน้าหนาว น้ำน้อยไม่ค่อยสวยเท่าไหร่

จากรูปกลมมากเลยผม 

ทางขึ้นในตอนแรกๆ มีเป็นบันได้พอให้เดินสะดวกอยู่ครับ แต่พอระดับเรื่มสูงไปเรื่อยๆ จะเป็นแค่โขดหิน

รูปสภาพโดยท่วๆ ไปครับ คือในวันที่เราขึ้นรูปที่ถ่ายนั้นน้อยมากครับ
ไม่สะดวกจะถ่าย แค่นำร่างกานคืบคลานไปได้ก็บุญแล้ว 

จะตายแล้วครับ 
ไม่สนสิ่งรอบข้างแล้ว นอนกลิ้งกับพื้นไม่กลัวเปื้อนแล้ว

อุณหภูมิที่นั่น ตอนกลางวันจะอยู่ประมาณ 15 - 18 องศา ซึ่งถือว่าเย็นสบายทีเดียว
ก็เลยต้องมีเสื้อกันหนาวไว้ แต่ขณะนี้ อยากจะถอดทิ้งเหลือเกิน 

แวะพักกินอาหารกันข้างๆธารน้ำ เอาเรี่ยวแรงกันหน่อย
โดยนี่คืออาหารมื้อเที่ยงของเราครับ

มีไก่ทอด หมูปิ้ง ไส้อั่ว และข้าวเหนียว 

ผมกินมื้อนี้ก็ยังกินน้อยอยู่ อายสาวๆ  ยังไม่คุ้นเคย
หารู้ไม่ว่า ณ ตำแหน่งที่อยู่ขณะนั้น ยังไม่ได้เริ่มของการเดินทางเลย
ระยะทางบอกว่า 6.5 กิโลเมตร แต่เป็นแนวทางที่วัดจากน้ำตกถึงลานสนบนยอดภู

ซึ่งหากนับระยะทางกันจริงๆ ความรู้สึกผมบอกว่า น่าจะเกือบๆ 10 กม. 

เมื่อเดินทางไปได้สักระยะ ทริปของเราก็โดนแยกออกเป็นสองกลุ่ม
เป็นเพราะสังขารผมมันไม่อำนวนครับ ตะคริวกิน 

4 สาว เขาจึงนำไปกันก่อน ซึ่งเป็นความคิดที่ถูกแล้วครับ
ในกรณีแบบนี้ไม่ควรรอกันครับ ใครที่พอไหวให้เดินนำไปก่อนเลย

ถ้าไปถึงก่อนจะได้จัดการรับสำภาระที่ทางลูกหาบแบกขึ้นไป จัดการตั้งเตนท์
และหุงหาอาหารเพื่อกินในมื้อเย็นครับ

ดูพละกำลังองลูกหาบครับ ในวันนั้นมีนักท่องเที่ยวมากกว่าปกติ
ลูกหาบจึงถูกกำหนดให้ต้องแบกของหนักกว่าปกติ ผู้ชายประมาณ 50 กก.
ผู้หญิงประมาณ 30 กก.

ลูกหาบของเราชื่อพี่ ประกอบ ครับ รายนี้แข็งแรงมากรับน้ำหนักกว่า 60 กก.
แถมพี่แกวันนั้นขึ้นลงถึง 2 รอบ 

ผมกับแตนนั่งพักไปเรื่อยๆ ตลอดการเดินครับ เพราะผมไม่ไหวแล้ว 

พักไปก็ทักทายกับกลุ่มอื่นๆ ไปตลอดทางเลย เชื่อว่านักท่องเที่ยวเกินกว่าครึ่ง
บนภูสอบดาว รู้จักเราสองคน เพราะทักกันตลอดทางเลย แล้วคนเหล่านั้นล้วนแต่แซงเราไป 

---

หมดแล้วครับ วันแรก กับคืนแรก เดินอย่างเดียว 

อ่านทั้งหมดที่เพื่อนๆเข้าไปตอนตามลิงค์ที่ให้ไปข้างบนนะคะ